خیلی دوست دارم بدونم چه چیزی توی تبلیغات تلویزیون هست که اینقدر آرادو مجذوب خودش می کنه. هر جا باشه، تو هر حالتی، محبوب ترین اسباب بازیش دستش باشه، در دوست داشتنی ترین وضعیت ( بغل من! ) باشه، با تمام توان و انرژیش خودشو سمت تلویزیون خم می کنه و برای لحظاتی عین مجسمه به تلویزیون خیره می شه ... تا تبلیغات صدهزار بار تکرار شده رو ببینه.

خنده دار ترین حالتش وقتیه که در حال آب خوردن با قاشق باشه، تبلیغات که شروع می شه دهن آراد همونطوری باز می مونه و چشماش تا حداکثر میزان ممکن درشت می شن و زل می زنه به صفحه ی تلویزیون. با تموم شدن تبلیغات یهو از حالت مجسمه خارج می شه و تازه می شه آراد همیشگی.