میدونید چرا دیر به دیر می نویسم؟

تقصیر ایشونه:

بله، خودشه.

اینقدر شیطون شده که وقتایی که بیداره فقط باید دنبالش باشم یه کاری دست خودش نده، وقتی هم که میخوابه باید با سرعت برق و باد کارهامو بکنم.

راستی چیزی تا تولد آراد نمونده، یه کمی هم مشغول جینگولک بازیهای تولد این فسقلی یازده ماهه هستم.